بیقراری های من

این جا زمین هست اثری از وجدان نیستاین ترازو گر ترازوی خداستاین کژی و نادرستی از کجاست دلگیرماز دنیآ و روزگآرشاز بی کسی هآ و سکوت هآ!این منم که اینگونه خسته اممنی که همیشه خوب بودم و خندآنمنی که خنده هآیم مثآلی بود به مثآل ضرب المثل!نمی توآنی بفهمی و البته عجیب هم نیست برآیم!چون “تـو”، “من” نیستی!پس لطفا قضآوتم نکن… دیگر سوسوی هیچ چراغی امیدوارم نمی کنددیگر گرمای دستی دلم را به تپیدن وا نمی داردمیروم تا در تاریکی راه خود را پیدا کنمکه به چراغهای نورانی و دستهای گرم دیگر اعتمادی نیستروزگار ما رو ببین رفیقمرغمون تخم نمیکنه ولی گاومون هر روز می زاد + نوشته شده در سه شنبه ۱۴۰۰/۰۸/۲۵ ساعت 11:44 PM توسط رویا  |  بیقراری های من...